In natte loofbossen kan naast pimpel-, kool- en staartmees ook de matkop broeden. In Limburg leven de meeste matkoppen in wilgen- en elzenbroekbos, maar ook in naaldbos. Mogelijk vanwege verdroging in zulke bossen gaat de Nederlandse populatie achteruit.
Foto Patrick Palmen
Kleine marterachtigen als de wezel zijn onopvallend omdat ze vooral 's nachts actief zijn. Toch komen deze venijnige jagers vrijwel overal in onze provincie voor. Door hun snelheid en smalle lijf kunnen ze op veel plaatsen hun prooi, vooral muizen en vogeltjes en andere dieren bereiken en verrassen.
Foto Paul van Hoof
De aanwezigheid van dotterbloem in de kruidlaag van elzenbroekbos verraadt de invloed van kalkrijke kwel.
Foto Luuk Daamen
Ten zuidwesten van Maasbree ligt het 16 ha grote gebied Langhout. Het centrale lagere deel bestaat uit elzenbroek- en populierenbos; op de hogere gronden komen grasland en eikenberkenbos voor.
Langhout zelf is niet ontsloten door wegen of paden. Vanaf omringende wegen is het gebied goed te overzien.
Maasbree is een zogenaamd esdorp. Dit betekent dat verspreid rond het dorp eeuwenlang akkers lagen [nu nog herkenbaar aan het bodemtype: enkeerdgronden], terwijl lager gelegen grond als wei- en hooiland werd benut. Afgaand op de Tranchotkaart bestond Langhout in 1805 nog steeds uit hooiland en open water en was het vrijwel boomloos. Tegenwoordig is een groot deel van het gebied met bos bedekt. Het elzenbos werd tot in de 20e eeuw als hakhout gebruikt. Om de 8 à 10 jaar werden de grote takken gekapt, zodat elzenstobben ontstonden. In de jaren '50 werd het elzenbroekbos deels vervangen door productiever populierenbos. In 1974 kocht Het Limburgs Landschap de eerste delen van Langhout van de gemeente Maasbree, onder andere om te voorkomen dat de laatste resten elzenbroekbos zouden verdwijnen.
Elzenbroekbos op stobben is zeldzaam in Limburg. Naast cultuurhistorisch waarde heeft het een grote natuurwaarde. De stobben zijn een belangrijke groeiplaats van varens en mossen. In grotere stobben met veel holen kunnen vogels als matkop en gekraagde roodstaart broeden. Omdat de elzenbroekbossen erg nat zijn, groeien er planten als elzenzegge, holpijp en op de natste plaatsen slangewortel. Op de overgangen van nat elzenbos naar de hogere gronden staat elzen-vogelkersbos, met een ondergroei van onder andere bosandoorn, dagkoekoeksbloem en robertskruid. Hop en gewone kamperfoelie klimmen als lianen de bomen in. De laatstgenoemde soort leeft ook in het droge bos met zomereik en ruwe berk aan de randen van Langhout. In de droge open bossen kruipt regelmatig de hazelworm, Nederlands enige pootloze hagedis. Tussen de diverse bosgebiedjes liggen zowel droge als vochtige graslandpercelen. In het grasland is ten behoeve van amfibieën een poel gegraven. Ook voor de vegetatie is dit zinvol, gezien de vondst van moerashertshooi en kleine egelskop. Reeën, hazen en konijnen leven in de graslanden en aangrenzende bossen.
aan de randen van bosgebieden extensief begrazingsbeheer opgestart | populierenbossen gekapt ter bevordering van natuurlijker bos met elzen.
meer populieren uit de kern van het reservaat verwijderen of ringen | waterconserveringsmaatregelen nemen tegen verdroging broekbos | voortzetten hooien van natte graslanden.