De algemeenste bosvlinder in Nederland is het bont zandoogje. Op plaatsen in een bos met grote zonnige plekjes verdedigen mannetjes een territorium tegen andere mannetjes. De rupsen van het bont zandoogje groeien op een maaltje van allerlei grassoorten, die vaak langs de bospaden te vinden zijn.
Foto Henk Heijligers
Met zijn fraaie gele bloemen is de gele plomp een echte blikvanger. Normaal komt deze soort in voedselrijk water voor, maar ook in voedselarmer water gedijt hij soms.
Foto Henk Heijligers
De kleinste Nederlandse spechtensoort, de kleine bonte specht, kan met zijn klein snaveltje slechts holen uithakken in zacht of dood hout. Bomen als de berk vormen zijn leefplek.
Foto Geert Lamers
De Turfkoelen is een ven in een oude Roermeander ten oosten van Herkenbosch. Met aangrenzend broekbos en op hogere gronden gelegen naaldbos beslaat het gebied een oppervlakte van vrijwel 11 ha.
Buslijn 78, 178 en 179 [halte Meinweg, 500 m tot Turfkoelen] komen door Herkenbosch, dat het vertrekpunt kan zijn voor een wandeling langs de Turfkoelen en bijvoorbeeld door het nabijgelegen Meinweggebied [eigendom van Staatsbosbeheer]. De directe omgeving van de Turfkoelen is vrij toegankelijk op wegen en paden.
Het ven ten oosten van Herkenbosch is bekend als Turfkoelen en Laumansven. De naam Turfkoelen is afgeleid van de turfstekerij, die tot rond 1850 in het ven plaatsvond. Tot rond 1920 werd vegetatie in het ven, onder andere bestaande uit holpijp, vanuit platbodemvaartuigen gemaaid. Het maaisel diende als stro in veestallen. In de 20e eeuw was het ven eigendom van de houthandelarenfamilie Geraedts-Laumans. Het ven heette daarom ook wel Laumansven. Het Limburgs Landschap kocht in 1956 het zuidoostelijk deel. Het geld voor de aankoop was verzameld in het kader van het 25-jarig jubileum van de Stichting. Nog steeds is slechts de helft van het vennengebied eigendom van Het Limburgs Landschap, de andere helft is bezit van de gemeente.
De Turfkoelen zijn ontstaan in een oude arm van de Roer. Tegenwoordig ligt hier een plas bedekt met grote aantallen gele plomp. De dodaars en andere watervogels broeden in de oevervegetatie. Een goed ontwikkelde libellenfauna [zo'n 20 soorten], waaronder de in Nederland zeldzame gevlekte glanslibel, vertegenwoordigt onder andere het rijke waterleven. Langs de oevers van het ven groeit wilgen- en elzenbroekbos. Gagel en koningsvaren komen nog in het vochtige bos voor. Hoger op de helling liggen 40 tot 60 jaar oude naaldbossen. Naast de vaak in de struiklaag aangetroffen soorten als wilde lijsterbes en ruwe berk, groeit hier ook hulst.
reparaties uitgevoerd aan een waterverdeelwerk zodat het waterpeil in het ven beter gehandhaafd kan worden | hakhoutbeheer in het broekbos | dunningen in het naaldbos.
voortzetting van het huidige beheer.